vere, praeterqn<im quod ram ar^flo ncxu cum formuHs 

 pro acqiiilibrio cohaerciu, vt non ditficile fit, quicquid dc 

 his rcpcrietur, ctiam ad illas transfeirc. 



§ 6. Dcinde vero ctfam hoc loco elaflicitatcm 

 fili rcponiim et tantum ftatum aequilibrii filorum perfcAe 

 flexibiliiini plcnius fum inucfligaturus, quo ficilius formu- 

 lae inucntae ad omncs plane cafus accommodari qiieant. 

 Hoc modo fantum habebimus tres aequationes fequentes: 



l. fdy/?ds-fd xfQ^ds; 



l\.fdzfQds=fdjfR ds; 



III. fdxfKds~fdzf?ds; 



quibuscum coniungamus formulam pro tenfione datam: 

 T = -'^f?ds-iUQ.ds-'i^fKds, 



Illae igitur aequdtiones diffcrentiatae praebenC iftae: 

 I. dyf? ds-dxf(ldSy 

 II. dz/Q_ds~dy/RdSy 

 111. dxfKdszzdzfeds. 



$. 7- Quod fi harum trium aequationum prima 

 ducatur in dz, fccunda in ^.v, ac tertia in dy, eae inui- 

 cem additae produccnt aequationem oro, quae, cum fit 

 idcntica, declarat in binis aequationibus tcrtiam iam con- 

 tineri , quaemadmodum iam fupra monuimus Hinc au- 

 tem trium formularum intcgralium /P ^ J" , /Q ^x, /R ^«'i 

 bin.ie quachbct pcr tertiam dtfiniri poflunt, atque hinc 

 hubwbimus 



/Q.^s^'^J?ds et fKdsz=:'^J?ds. 



Simi- 



