§> 17. Qu^ndo nntcm funis corpori cuiiiscunqne 

 fgurae circumplicatur , cuius quidcm fuperficies fit lacui- 

 gata, fiinis tcnfus lupcr ca ad aliam figuram fe compo- 

 ncre nequit, nifi quac fit brcuinima inter fuos tcrminos. 

 Nc igitur opus fit hanc limitationcm adiungcre , res ita 

 concipi potcft, quafi funis per canalcm in fupcrficic cxca- 

 vatum circumduccrctur, cui proinde fignram quamcunque 

 tribuere licebit. Practerca vero fi totus funis in eodcm 

 plano eflet applicatus, lum /-^- =: Cj) defignaret ampiitudi- 



nem curuae a fune fbrmatae. At fi funis non in eodem 

 plano applicetur, idea amplitudinis quodammodo ccflat : 

 interim tamen CP denotabit fummam omnium angulorum 

 elementarium ~% eciamfi non in idcm planum cadant. Cae- 

 terum hinc patcr vt ante, fi XIT totum effeclum fridionis 

 dcnotet prcllioni FI refpondcntem, tum aequilibrium tam 

 diu fubfifierc pofic, quamdiu vis tendcns inaior M noa 

 niaior fuerit quam N c^\ 



§. 18. Solutio autem tum tintum tam fimplex 

 euadit, quando vircs (ollicitantcs funt vel tangentiales vcl 

 normales. Quando autcm hac vircs fecundum dire<fliones 

 ternorum axium OA, O B, (!) C agiint, quas litteris P, 

 Q, R indicauimus, ita vr cac fint fiinclioncs tcrnarum 

 coordinatnrum x, j, z; tum inucfiigatio curuae, quam hac 

 "vires filo fiexili inducent, multo maiori laborat difiiculta- 

 te , quoniam aequationes primo inucntas a formalis inte- 

 gralibus liberari oportet. Interim tamcn aahibcndis (c- 

 qucntibus ariificiis negotium confici fatis commode pote- 

 rit, vbi quidem etiamnunc mentcm ab elafiicitace- abftra- 

 himus. 



V a f. ip. 



