numnu.ifn muttum a veritate abludere poflit. Tn con^rcs* 

 fii toini Planeiae cum ftclla intimiori, duin Planeta viui- 

 diori apparet luce, ficri viique potell , vt lumcn llellae nu- 

 di> ticulis quafi difpareat, etiam fi diltantia inier Planetam 

 6: ftellam plurium intercedat niinutorum, haud iecus ac 

 llellae inferiorum ordmum, dum linibo Lunae lucido appr»^- 

 ximantur, nonnunquam ad difiantiam vnius vel altcrius 

 ininuti ab hoc J.imbo pcnitus dilpareant per optima quo- 

 que Tekfi:opia confpedae. Tum vcro haud raro obrerua- 

 tiones antiquiori aeuo inflitutae eo tx capite pro dubiis 

 habcri merentur, quod tempus, quo inftitutae ftierunt, non 

 prorfus indubitata ratione fit definitum. In hac igitur mea 

 disquifitione in id praeprimis intentus fiii, vt examinarem, 

 \trum fecundum Theorias Planetarum fiabilitas, venfimile 

 videatur fadam tunc temporis cfle occultationem quandam 

 ftellae fixae a Planetd, vtl etiam vnius Planctae ab alte- 

 ro, quando Annales Aftronomici huiasmodi oblcruationcin- 

 fadam cfle perhibent, 



f. 2. Tnter antrquidimas huius generis obferuatlo- 

 BCS illn ell, dc c\ua Ptolamacus in Libro Almagelli XI. Cap. 

 3. refert, quod anno poft mortem Alexandri 83, die i8 

 Mcnfls, qui Aegyptiis Epiphi dicitur , louis ficlla matu- 

 tina (KcuUauerit Alellum Aullralcm , hoc eft illam in Con- 

 ftellatlonc Cancri llcllam , quae a Beyero littcra 5 defig- 

 natnr. Tempus igitur huius obferuationis ad aeram lulia- 

 ram rcdudum incidet in Annum aute Chrifium nntum 

 £40, dicm 3 Septemb. cum 1+''. Facile autcm liquet nos 

 heic de cxacflo numero horarum non magnopere eflc fol- 

 licitos; fuflriciet enim, fi generatim dcmonltrare valeamus, 

 die civili 4. Septcnibris anno aute Chrillum 240 hoiis matuti- 



ni5' 



