quandoquidem manifeftiim eft eflfe T : 2 / — A : i .Q : }; vbi 

 meminifle oportet efle ^ zr A : 2 , quod fcilicet ex forma fe- 

 cunda definiri debet, confiderando feriem 



a, a(a-^zb)., a(a^'2.h){a-^i^b)^ a(a-h2b)(a-i-/^b')(a-h6b), etc. 

 cuius terminum indicl l refpondentem defignauimus liac lit- 

 tera k. 



§. 8. Tam ad iftas formas accommodemus methodum 

 gencralem fummandi omnis generis progrefllones per termi- 

 iium earum generalem, quac ita fe habet, vt propofita ferie 

 quacunque A, B, C, D, E, etc. cuius terminus indici indc ■ 

 £nito X refpondens fit ~ X , eius fumma 



A -i- B -I- C + D + • H- X, 



quam vocemus — S , fit 



•^ 1.2.3 ^x I...S dx^ 1....7 a X^ 



vbi frafliones 55 35 U is, 1? etc. funt numeri Bernoulljani. 



Euolutio formae primae. 



a(a-hb) (a-^ z b) (a-i- 2 b) [a -h (i — 1) b] z=: T : L 



§. 9. Cum numerus fadorum hic confideretur vt in- 

 finitus, quo methodum furamandi ad eam applicare valeamus, 

 confideremus eandem formam numero terminorum finito —x 

 conftantem, ac ftatuamus fimili modo 



a (a-^h) (a-hzb) (a-h^^b) [a -^(x—i)b] —Tix. 



Nunc vero vt loco huius produdi feriem fummandam nancif- 

 camur, fumamus logarithmos, eritque 



lT:x — la-hl(a-hb)-hl(a-^2b)-hl(a-^:^b) .... l[a-h(x—i)b]^ 

 cuius er^o fumma cum fuerit explorata, dabit logarithmum for- 



mulae 



