• (74) — 



ciinque RC dcfcribatiir circulus CM, quia cius radius ofculi 

 in M cft MK, diftantia pracfcripta AR vtiquc pro omnibus 

 pundis M cfl; cadem. Sicque problcma propofitum duplicem 

 admittit folutioncm, quarum altera pracbet curuas cx cuoln- 

 tione circuli, cuius radius AC datur, natas, altera Tcro com- 

 pleditur infinities-infinitos circulos, quorum centra a pundo 

 A datam teneant diflantiam. Ex qiio iam intelligimus, fohitio- 

 nem ilHus problematis analyticam ita comparatam efie deberc, 

 vt ambas folutioncs memoratas in fe compledatur. 



§.3. At vero folutio analytica haud parum debet 

 eflc ardua, propterea quod radius ofculi, qui per difTcrcntialia 

 fecundi gradus determinatur, in conipiitum ingreditur. Inte- 

 rim tamen haec folutio fequenti modo commodiffime inflirui 

 pofTe videtur. Pofita difiantia daM AR~<7, pro pundo cur- 

 Tab. I. vae quocunque M vocetur dillanua A M rr s, dudaque ad M 

 ^'S« '• tangente MP, in eam ex A demittatur perpendiculum AP, 

 quod vocemus APzz:/>, ac primo quidem quaeramus ncqua- 

 tionem inter has binas variabiles AM — s et AP~/), quan- 

 doquidem hinc deinccps haud diflicultcr aequatio inter co- 

 ordinatas folitas deduci porert. Has autem binas variabiles 

 ideo eligi conuenit, quod ex lis radius ofculi M R fimplicif- 

 fime exprimi potcrt, fiquidcm habctur MR~5-^, ita vt 



tantum difFcrentialia primi gradus inuoluaf. 



§. 4. Quod fi iam ex A ad radiiim ofculi MR du- 

 catur normalis A Q , quae tangenti M P crit parallela et ae- 

 qualis, erit quoque MQ — AP — p, idcoque Q^Kziz?^^ --p, 

 Quoniam igitur cfi; A (^ — y (z z — Pp)-, ob ARzza lia- 

 bcbitur ifta acquatio pro curua quacfita: 



aa^zCzz—pp^-hC-^^f—py, fiue 

 a a — z z — p p -h ^ - ^' "~i '^'\ 



Quarc 



