inus , per qiwm tam x quam y commode exprimere iiceat , 

 id quod fuccedet, fi ponamus j' — mjc, tum enim noftra 

 aequitio fiet: («" 4- &'^) -j- x'""^^ ~ ij \nde pofito br. gr. 



« -f- |3 zz: X, erit x zz: .. , hincque j 



Y («" -t- U^) ■/ («« H- U^) 



Hic notetur abfciffam x euanefcere cafu «rrroo, quo cafu fi- 

 mul jy in infinitum crefcere debet. Quia enim numerator u 



ita exhiberi poteft, vt fit « nz / m^ — )/ «"''^"'^, erit 



\bi, quia exponens ipfius u in numeratore maior eft quam in 

 denominatore, necefle eft vt pofito «z=:oo tota exprefllo eua- 

 dat infinita ; contra autem, fumto «~ o, valor ipfius .v ma- 

 nifefto fit infinitusj at ipfius y zi: o, ob rationem modo alle- 

 gatam. Hanc ob rem fequentes integrationes a termino u-oo 

 vsque ad uzzz o extendi oportebit. 



§. 5. Hinc autem difFerentiando repericmus! 

 -. __ du(au''-' -i- (iu^-') 



quae expreflio duda in y dabit elementum areac: 



ydx — ~ : — ^, 



'K(ti'^-\-U^)^'^ X . 

 cuius integrale ab « rz 00 vsque ad « =z o extendl debet, 

 Quia autcm hic poteftates ipfius u tam in numeratore quam 

 in denominatore repcriuntur, hanc formulam vltcrius reducere 

 licet. Sumamus i itur cHc (3 > a, ac ponamus (Bzza-j-e, 

 atquc formula denominatoris ita rcfcrri potcrit: tt"(i-f-«0» 



ficque 



