TACTomBvs onm. xr 



f . 24. Si ergo vtrinque multiplicetur per ^ atque 

 ladix poteftatis q extrahatur reperietur -= • '■, ^ i — 



J V 'ay['^—y )'^^ iu quibus integtalibus cum ita fue- 



rint accepta , vt euanefcant pofitoj^zro , fieri debet jrz: i , 

 quo fado habebitur per quadraturas valor expreflionis in- 

 finitae propofitae. Ope huius igitur expreflionis infinitae 

 altera quadratura ad alteram , fiquidem ponatur j^— i , 

 reduci poterit. 



§.25. Vt autem hinc eiusmodi integralium compa- 

 rationes deducamus , ficuti ex priori cafu, quo eratpzni 

 et ^=1:2, ponamushic^=:i et ^=3 ; fietque P=:^ 



Sy!z!Ai 



fdx{x-x*)\fdx{x -x^fctQzz: ^( atque R=: 

 /l!lL% Erit ergo i2L =/__L^J£±^J 



if±i]if±iM±^ etc. atque |=g*±il)l|±4 

 {j^i£)U-i-i£)iJ-^U) "^ h{J^',gxh^g) 



{h^mjE±^(I^Ml etc. quae duae exprefliones, cum 



in ilia vna reuolutio ex tribus hic autem ex duobus fadlo- 

 ribus conftet , in fe mutuo transformari nequeunt \ quicquid 

 etiam loco h lubftituatur. 

 Tm. Xl. C 15. atf. 



