X 7 )( 



qnitione d^y^rdx* contentiim methodo vulgnri pcrfe- 

 quitur , ollcndens qunm prolixiim iic tiediouim c:ilcuium 

 tiiis Iblutio requirat , quippe quo tandem ad aequationcm 

 quidem ditferentialem primi ordinis perducitur , cuius vui- 

 tem integnitio grauibus adliuc premitur difiicuitatibus. Iii- 

 de tamen non leuibus in iiibiaiium vocatis artiticiis eiicit 

 integralc quidcm , led tantum particularc , ex quo dcnique 

 pcr nouam opcrationcm integrale completum colligit. 

 Tum vcro duas practerea integrationes inltituere oportet , 

 antequam Iblutio ad linem lit perdnda. Ex quo focilius 

 iudicium de praeftantia nouae methodi ferre licebit , cu- 

 ius bencficio fine tam multis et moleftis ambagibus vna 

 caque f;icillima opcratione non Iblum haec Ipecialis aequa- 

 tio , fed generalis exhibita ita peifede relbluitur , \t Ik- 

 tim acquatio integralis completa reperiatur. Operatio au- 

 tem iila leducitur ad refolutionem aequationis Algebraicae , 

 cuius forma ita cx propolita aequatione diffcrcntiali de- 

 riuatur , vt fit 



ozrA-4-B.2 4-C;s'-+-D^'-|-E.s*-f-Fs* ^- etc. 

 atque nunc totum negotium in refolutione huius aequatio- 

 iiis Algebraicae continetur , quod quidcm cum de inte- 

 gratione efi: quaeftio merito pro facillimo habetur. Hu~ 

 ius fcilicet aequationis cundae quacrcndae fiint radices , 

 earumque quaelibet fuppeditat opc rcgulae fimplicilllmac 

 portionem integralis quaefiti , ita vt omnibus radicibus hoc 

 modo pertradatis vniuerfum integrale completum obtinea- 

 tur. Difficultate quidem haec methodus impediri videtur 

 iis cafibus , quibus illa aequatio Algebraica radices habet 

 Tel aequales vel impoffibilcs ; fed et huic incommodo fe- 

 iiciter occurrit Audor , dum pro his c;\iibus peculiares 



pracbct 



