AtTlORVM GRADVVM IJSITEGR. VROMOTA. i$ 



quae aequatio opc fupeiioris methodi integiabitur. 



§. 7. Qiio autem facilius aequationis propofitae , 

 qualiscunque X fucrit fundio ipfius x integrale eruamus , 

 a cafibus fimpliciorilub inchoemus , ac primo quidem fit 

 aequatio tantum difFcrentialis primi gradus , 



X izi A^ -t- ^. 

 quam patet integrabilem reddi pofle , fi multiplicetur per 

 huiusmodi formam e"-^dx denotante e numerum cuius 

 logarithmus hyperbolicus — i . . Fiet euim 



^ «* X ^A" A ^ "^j ^.v 4- B tf «^ <//. 

 Atque a. ita comparatum efle oportet , vt pars poftcrior 

 fit differentiale cuiuspiam quantitatis finitae : quae ex termi- 

 no vltinrio alia efle nequit nifi V^e^^^y , cuius differentiale cum 

 fit — Be^^^dj -\-a.^e'^''jdx neccfle efl Tt fit A~aB 

 et a — g. • Hoc ergo valore pro a liinito erit 



§. 8. Sit aequatio propofita difSrentialis ftcunds 

 gradus ; 



X — Az-i- ^ — H j^-r. 



Multiplicetur ea pec e'^'^ dx ac definiatiir « ita , vt intc- 

 gratio fuccedat. Habebitur ergo 



Qe^-^^ddv 

 e'^y.dx—ke''^ydX'\-^e'^dy^~-~/—, 



k 



cuius integrale fit : 



