m 

 MOTV TAVTOCHRONO 



PENDVLOx^lVM COMPOSiTOKVM. 



AVCTOR.E 



L. tULERO. 



§ 1. 



Erfi Theoria motiis pen.1ulonim , quse a Viro fummo 

 Hu^enij primum fclicifTime eft cxpofita , Mechani- 

 cam ampiiffimis atque vtiliflimis inuentis locupletauit , 

 tamen iam flitis conftat , modiim , quo motum pendulo- 

 rum in horologiis ope cycloidis ad vniformitatcm reuo- 

 care eft conatus , in praxi ad fcopum non prorfus eCTe 

 accommodatiim. QiKxi qiiidcm nullo Theoriae vitio vfii 

 vcnit , quac firmiffimis nitiiur fandamentis , neque ipfi 

 Geometriae ratione certitudinis quicquam cedit : fed cum 

 pendula , quae ad motum horologionim modcrandum , 

 adhiberi fiilcnt , mulnim difcrepcnt ab iis , quorum mo- 

 tus opc cycioidis in Thcoria ad acquabilitatcm rcduci do- 

 cctur ; mirum non cft , Thcoriam praxi non pcifcdc 

 rcfpondcre , atque in pcndulis horologiorum iiiacqualita- 

 tem quamdam rclinqui , etiamfi in Theoria pcrftdus Tau • 

 tochnnismus habeatur. 



§. 2. Dcmoiiftrauit autcm Huicnius , fi corpus pen- 

 dulum ita fuCpcndatur , vt eius motus pcragatur in cycloi- 

 de viilgari bafin honzontalcm habcnre , tum omnes eius 

 ofciilationcs , fuie fiicrint ampHores fiuc contradiores , 

 acqualibus tcmporibus abfolui. Vcrum tamcn conditioucs , 



fub 



