VEUDVLORVM. COMPOSITORVM. i^g$ 



Vnde patet pundiim hoc Z non incidere in centriim 

 ofciilationis H , qnod pundlo fufpenfionis M conueniat. 



b h 



Eft enim G H ~ ^j ; cui quidem aequale foret interual- 

 lum Z? r:: G Z , fi foret </ i — o , hoc eft fi pundum 

 fulpenfionis M non effet variabile. Ob eius igitur varia- 

 bilitatem interuallum G Z maius erit quam G H. 



§. 16. Inuento hoc pundo Z , in quo vis applicji- 

 ta motum ad fufpenfionis penduli rationem accommoda- 

 tum gignit , vim iftam P ita definiamus , vt foUicitationi 

 grauitatis aequi polleat ; vt motum penduli a grauitate 

 oriundum obtineamus Vis grauitatis autem aequalis efl: 

 ponderi penduli ~ M , eiusque direcSio per ipfum cen- 

 trum grauitatis G deorfum tendit. Repraefentet ergo 

 reda verticalis G V hanc vim , quae fit m M ; atque 

 nihil aliud fupererit , nifi vt \is illius P momentum refpe- 

 (ftii pundi (ufpenfionis M aequale reddatur momento vis 

 grauitatis. Ob angulum itaque V G F — (J) erit 

 M. M G. fin. - P. M Z (eu P- ^^^^^ ; cum autein 



a s-j-p — (a-s)ddj;— dsj$ 



.^ p M((g— s) ^ dd$— (a— sjjsdg;)/;». (j) 



loeoque f — (.-•— o=daq)-(a-s)dsjcp-+-ii!ftdda) > 



p , nklHr — ;)ddCD ;?n. (f 



^^ t^ ^ — (a— s)^dd$— (.i-s)us«cp-t-fe/!dd$ • 



§. 17. Qiioniam igitur pro motu penduli fupra alte- 

 ra aequatio inirenta eft : ^^ — ^=^^ , fi loco P b va- 

 lorem modo repertuni fubftituamus , proueniet haec aequa- 

 tio: 



