ftlf^e deprehenduntur. In eo genere igitiir inprimis 

 ift jd Thcorema Fermatianum , quoi omnis niimerus 

 primus fv)rm.ie 4 « + i fit fumma duorum quadratorum, 

 ftudiiim Geometnrum fuigault , atque Cel, h.ulerus m 

 eius demonftratione inuclliganda multum diuque defudafle 

 viJetur , cum in (uperiori Tomo plura Theoremata huc 

 pertinentia ex profundiffimis numerorum mylleriis eli- 

 cuilfet , neque tamen fcopum attingere potuiffet. Tam 

 prope autem eo pertigerat . vt hic , quafi reliquo fpatio 

 feliciter confe<S:o , tandem y.erftdim demondrationem 

 fit adeptus , quae cum per tot ambages tantasque nii- 

 merorum difficultates fit dedudla , eo magis attentionem 

 et rtudium Geometrarum excitare debebit. NuIIum enim 

 dubiUm eft , quiu his argumcntis pro!>e perpenfis , via 

 mulro breuior ct planior eodcm peruenkndi nperiatur. 

 Talis autcm di.monftratio breuior ac ccrte nobis plrfnior 

 aditum ad abfcondita numeroium arcana eflet patcfadura, 

 quae etiamnum , non nifi quafi per tenebras , contemplati 

 licet. 



Verfuur ergo memorabile Theorema circa nume- 

 ros formae 4 « -f- i , fcu eos numeros imparcs , qui 

 vnitate excedunt mulcipla quaternarii , qni funt , 5- 5>. 

 13. 17. 21. 25. 29. 33 37- 41- 45- 49. etc. Itt 

 his diftinguuntur numcri primi 5. 13 17 29. 37 4^- 

 n compo!ltis 9. 21. 25. 33. 45. 49, ac de illis af^ 

 firmatur firtgulos effe aggregata binor-im quadratorum , 

 -veluti 5— -i + 4;i3-:=^4-l-P'^7==i-l-i^i2s> 

 r= 4 -h 25 ; 37- -- I H- 36 ; 41 — i5 -t- 25. etc. 

 qiiod eo magis mirum videtur , cum hatc quadrata nuUa 



