88 DE METHODO DIOPBANTEAE ANJLOGA 



iusmodi problemata accommodatam methodum inqui- 

 fiuit , qua nouiis omnino analyfeos infinitorum quafi 

 campiis aperiretur. Fgo igitur longo port interuallo 

 fortafle primus de principiis nouae huiu» metliodi co- 

 gitarc coepi , quorum beneficio memorati illius proble- 

 matis folutio direde fine ambagibus ac diuinatione obti- 

 neri poflet. Detexi quoque regulas quasdiim non con- 

 temnendas , quae ad nouae iftius methodi fundamenta 

 iacienda idonea funt viHr , earumque ope non folum 

 plures problematis illius , quod erat agitatum , folu- 

 tiones fum adeptus , fed etiam nonnulla alia eiusdera 

 generis probiemata dedi Ibluta , cuiusmodi eft illud , 

 cuius folutionem exhibui in Diflertatione de duabus 

 curuis algebraicis ad communem axem relatis inue- 

 niendis , quae non fint redlificabiies , fed quarum 

 redificatio a data quadratura pendeat , ita tamen vt 

 amborum arcuum eidem abiciflae refpondentium fumma 

 algebraice exprimi poflTit. Fontem (bUitionis , quam ibi 

 dedi , de induflria celaui , cum mihi elfet propofitum 

 prima quafi huius methodi elcmenta feorfim explicnre, 

 quo eorum vfus amplifllmus clarius perfpiciatur , nequc 

 <a ad hoc vnicum problema adflricla videantur. Fateri 

 quidem flatim cogor , me leuem adhuc partem tantum 

 liuius nouae methodi , quam hic propono , enucleaflTe ; 

 verum his principiis ftabilitis , non dubito , quin ea 

 mox maiora incrementa fit acceptura. 



Diuifio huius methodi in partes fecundum natu- 

 ram formularum integralium , quarum valores algebraici 

 funt efficiendi , commodilfime inllituctur. Cum enim 

 femper relatio inter duas quantitates variabiles x et y 



quaeratur 



