101 DE METHODO DIOTHANTEJE ANALOCJ 



rrL; Jy (^d x zz:—^ — V atque variabilis / ita de- 

 finictur per a', Tt fit y n: j^ , exiftente vti inuenimus 

 L n: d\ . d. -^- : hoc ergo rnodo immediiue , nulia 

 alia noua Yariabili in fubddium ■vocata , variabikm y 

 per X dedimus detcrminatam. 



C O R O L L. I. 



19. Cum in priori folutione altera variabilis .v 

 definiri debeat ex aequatione ^ — ^^ , altera vero fit 

 y — pdT > ficque vtraque per nouam variabiiem z cu- 

 ius L et M funt fundiones algebraicae , exprimatur, 

 ambae formulae integrales propofitae valores obtinebunt 

 algebraicos fcilicet 



j> P «y A- =: L et jy Q_d x z=. M 



C O R O L L. 2. 



20. Per eandem crgo folutionem (umcndis pro 

 L et M fundionibus transcendentibus ipfius x:, ita tamen 

 Vt j^ et ^ fint funcfliones algebraicac , effici poterit, 

 vt integratio vtriusque formulae propofitae Jy Y d x et 

 fy (^d X a data quadratura pendeat ; vel vt altera fit 

 algebraica , altera vero datam quadraturam inuoluat. 



C O R O L L. 3. 



21. Si ambae hae formulae debeant eflfe alge- 

 braicae , folutio pofierior eundem praeftat vfum ; fumta 

 enim pro V funftione quacunque algebraica ipfius x., 

 erit L rr </ V ; d. % quoque fundio algebraica ipfius 



.v; 



