S64. DtMtrmhO momAVTEAE ANAWGA 



y — dL: (i{j~), vbi pro L et M fundliones quae- 

 cunque atgebraicae nouae v;iri;ibilis z accipi polTunt. Ni- 

 hil ergo impedit quo minus (htuatur L~z, et pro M 

 fumntur fun(5lio quaecunque ipfius z, quae fit — Z, quo 

 fado crit x z= f| et fumto elemento dz conftante 



J = ddl- 



Per alteram folutionem ponatur /j^.v— L, vt fit 

 yrz^^, erit fy x dx —Jx ^ L z= a- L — /L dx. Statuatur 

 -iam JL d XZZ.W func^ioni cuicunque ipfius x , erit 



L==g,ideoque/,'^.v = l^ tt Jyxdx-=^l -\, vti- 



de pofito elemento dx conftante applicata j iia per 



abfciffam x definietur, vt fit y — ^^. "* 



S C H O L I O N. 



25. Me non monente intelligitur , fimili modo 

 huiusmodi formulas JY V d x et JY Q_d x ad valores 

 algebraicos reduci pofle , fi Y fundlionem quamcunque 

 alterius variabilis j defignet , dummodo P et Q_ fint 

 fundliones ipfius .r; determinationes enim ante pro j 

 inuentae nunc ipfi Y funt tribuendae. Qiiin etiam, fi 

 Y denotet fundionem quampiam ipfarum .v aj,{bhmo 

 pari modo ablbluetur : ita redu(flio harum fiirmularum 

 J? d X V {x X -^yy) et / Q_^ .v V {x x -^jj) ad va- 

 lores nlgebfaicos miliim habcbit difficultatem , quoniam 

 hae formulae fimiles euadent propofitis, fi pro V {xx-{-jj) 

 fcribatur vnica iittera veluti v. Vnde colligitur ope 

 huius problematis femper binas huiusmodi fiypmulis 

 jy d X etJZdx ad valores algebraicos perduci polfe, 

 quaecunque V et Z fuerint fundiones ipfarum x et j, 



dummo- 



