to5 DE METHODO DIOPHANTEAE ANALOGA 



finiet akeram variabilem j per eandem z : quo faclo 

 habebitur : 

 /P^^r::^-^-Let/Q.^j'=^-M. 



II. Pro aitera folutione fiat fjd?z=zL, \t fit 

 ^ nr J-p , eritque altera formula fj d Q^—fjf dL — L. 



^-fL d. Iti vbi «■""i d-p' ^^"^ ^""*^^° ^P^^"* ^'' P°°*' 

 tur/L^. t^zr V fundioni cuicunque ipfuis x, orietui 

 hinc L — d^fZd? )' Iiuenta ergo hac quantitate 

 Lczj(-3^^^, quae erit fundio ipfius x, habebitur al- 

 tera variabilis y — j^ indeque valores algebraici binarura 

 formularum iategralium propofitarum erunt: 

 fVdy — ?y-L et 



C O R O L L. r. 



17. Si hae formulae non debeant effe algehraicae, 

 fcd datas quadraturas inuoluentes , eadem valebunt quae 

 ad problema praecedens annotaui. Scilicet fi vtraque 

 debeat efle transcendens , Ikk; nonnifi per folutionem 

 priorem praeftari poterit , fm autem altera tantum quan- 

 titatem transcendentem imphcare debeai , per -vtramque 

 folutionem fatisficri poterit, 



C O R O L L. 2. 



28. Hinc etiam patet fi formulae propofitae fue- 

 rint huiusmodi fy V dx et fQ^dj^ redudionem ad vala- 

 res algebraicos pari modo perftci poffe. Cum enim fit 

 JQ,dj ::zQj —fj dQ^f has duas formulas reduci 



opor- 



