JI2 DE METHOBO DIOfHJNTEAE ANALOGA 



dummodo neque m neque n fuerit — — i . Quarc 

 cum redudio ad has formulas /.v™-*-'^P ct /a"-^VQ_ 



, I ■•_ * 



reuocatur, ponatur x — {—) '^«^ — z dV «— "• </ Q_ «— » 

 fbrmulaeque reducendae crunt 



«-+-! Ti-t-r w-f-i "-+-' n+i • "'-H' 



/^ ^pn_m^(^,r^„ Ct /s // P «-m^ Q^ni-a 



jquibus valores algebraicos conciliare licebit, fi formula 



differentialis ^P"— ^ ^Qm— « — {^) n— m<y Qabfolute fue- 

 rit integrabilis ^ reliquis enim cafibus haec redujflio non 

 fuccedit. Ponamus ergo hanc formulam elTe integrabi- 

 lem, ct cum eius integrale futurum fit fundio algebrai- 

 ca ipfius /, quae fit T, ita vt habeatur 



n-t-t m-4-r 



atque formulae reducendae fient : 

 fz^-^'d T — s'"-+-T - (w ^- i) /T ^s^i .2 

 /z^-^-VT zr ^s^-^-T -(« -i- 1) /T sVs 



Hinc cum hae formulae /T zVz et /T sVz valores al- 

 gebraicos obtincre debeant , hoc per problema quartum 

 duplici modo efficietur. 



C O R O L L. I. 



39. Patet ergo primo fi fucrit vcl w =: — i 

 ▼el « — — I , reduiftionem per methodum propofitam 

 perfici non pofle. Praeterea vero eam quoque kKnm 



non habere, nifi formula differentialis d P»— '"/^ Qjn—n ab- 

 folute fuerit integrabUis, 



COROL. 



