ET C AT EN ARIIS. 155 



terrae , adeoque fint conuergentes , non parallehie : iii 

 locis tamen, et corporibus iliis, quae (ub cxpcrimenta 

 nodni cadunt, illae dirediones tuto aflumi poflunt pa- 

 rallelae, quod etiam ordinarie fupponitur in hac trada- 

 tione. Cum igitur \idimus in generc efle (§. 4.) BP; Fig. 1. 

 E P — ^-^— ^ : -'7 /- , obtinebimus in parallelismo 

 omnium harum potentiarum Jp ~J q- Sunt enim p 

 et q duo anguli interni inter parailelas CP, DP; hinc 

 fimul liim.ti adacquant duos redos , adeoque habent 

 eundem finum. Praeterea ob eandem hanc cauflam efl: 

 ctiam/r~/i, nec non /(?—/«; quibus fubflitutis, 

 et diuifione fada per aequales Jp et /^, prodit BP : EP 

 = Ti^ •■^■b" —&^ ■■ liji i aut vero potentia quae- 

 Mh BP ert vti jiJ-„. 



§. 15. lam porro fimili ratiocinio, qualc fupra Fig- a. 

 (f. 6.) :illatum fuit, erit /B ~/^B(3 =r/TBR, quia 

 Bet TBR ficiunt duosredos; eft autem TBRzzBO^, 

 hinc /B rr/BO(^ — ^^ , pofito finu toto == i. Effi- 

 ciunt quoque anguli 7« et n duos redos, deficiente angu- 

 lo infinite paruo TBR, qui plane nullus eft, neque adco 

 in computum venit, nifi vbi in rationem irigreditur ; 

 vnde erit ctiam Jn—Jm. Efl hinc, pofitis denuo 

 ^b~dSy BO radio ofcuH rz: r, potentia quaeuis, ciim 

 reliquis omnibus in aequilibrio fita , vti 777^,7^7 i hoc 

 eft , in ratione compofita direda ekmenti , et inuerfa 

 fnrplici radii ofculi, duplicataque finus anguli »/. Qiiam-Fig. 3. 

 obrem fi fuerint denuo AP — a;, PM=j, AMrr/, 

 ct pofitis ds coDftantibus, r — ^^—.Jm^^^ habebi- 

 V 2 tur 



