ET C ATEN d RII S. 159 



T Mt infiaite pariio, experimentis Phyiicis confinruila. 

 Vid. Comment. Acad. Scient. Imperia/. Vetropol. Tom. III. 

 p. 71. Retro nititur fcilicet claiticitatii intenfit;» in ele- 

 mento M ;«, quae e!l e, abfoluendi anguhim T M t, adeo- 

 que haec "vis mortua elt produdtum ex magnitudine po- 

 tentiae in celeritatem initialem aut potentialem, hoc eft 

 e xTM^. Huic vi mortuae autem , ob aequilibrium 

 praelens, aequalis efl: adio potentiae , duclae in dillan- 

 tiam (iiam a fiilcro , aut vero p. M/«, vnde dida ae- 

 qiialitas vtriusque huius momenti apparet, atque inde de- 

 ducitur p — —jj^. PnxV.icit aiitem hunc effeL^um 

 inflexionis pondus ?.ppenli.)m P , coius momencum eft 

 magnitudo ipfius P, duda in didantiam iplius ab hypo- 

 mochlio MQ^, aut vero eft hincp — P -f- MQ^. Ae- 

 quato autcm vtroque hoc valore ipfius p, eruitur haec 

 aequdtio -—^^PxQ^M, aut vero ob P, e, Mw, 

 conftantes , erit TMt in ratione ipfius QM. Sed eft 

 TM/~MO;»; et cum quilibet angulus iit vt arais 

 ipfius diuifus per radium fuum , erit TM^— |^ , vci 

 ob M m conftans , vti -~^ • habctur idcirco ^ — M Q_. 

 Pofitis vero Mm conftantibus eft MO — '^j , vel vti 

 ■oTx , et MQ eft a — x, vnde conficitur pro Iwc curua 

 Elallica talis proprictas, vt Q_M fit in ratione reciproca 

 radii ofculi M O, aut -^f- — a-x, feu ad conciliandam 

 huic aequationi homogeneitatem , ^j~- — ^~i--^ quae 

 eft eadem pl.ine aequatio, quam fupra inuenimus (§, 13.) 

 pro Linteaxia , ex quo patet , vtramque hanc curnam, 

 Lmteariam ac E/aJlieam, efle vnam eandemque. 



§. 20. 



