D IV E R G EN' T I BV S. aOt 



Hi^ditfm qirendam Talorcm , ab vtroque aeqne diuerfum,' 

 tenere debere, qui fit — 5 • 



§, 4. Contra haec argumcnta ab aducrfariis obii- 

 ci (bler; primo fra(flionem ^z^Ta non efle acqualeni fe- 

 riei infinitae : 



ti\t\a£\i fradio vnitate minor. Si enim diuifio vspiam 

 abrumpatur , et quoto ex refiduo portio debita adiicia^ 

 tur,"foijitera paralogifmi fore manifellum ; fieri namque 



^ (piamuis numerus n ftatuatur infinitus, lamen fradio- 

 iiem adiediim -4- omitti non licere , nifi re vera 



«uanefcat , quod iis tantum cafibus , quibus « <^ i , vfu 



venit, feriesque euadit conuergens. Reliquis autem cafi- 



__ «'-+-• 

 Dus femper huius mantiffae -f- rationem haberi 



©portere , et quamuis figno dubio 4^, prout n fuerit 

 nurrerus vel par, vel impar, fit afifefta , tamen' fi n fic 

 jnfinitus, ideo negligi non poflc, quod numerus infinitus 

 neque fit par, neque impar, nullaque propterea habeatur 

 caufa , vtrum fignum potius fit adhibendum ? abfurdum 

 enim eflls putare, quemquam dari numcrum integrum, 

 ne infinitum qiiidem, qui neque par fit, neqnc impar. " 

 §. 5. Verum in hac obied^ione ab illis, qni fe- 

 riebus diuergentibus determinatas fummas tribuunt ,. iure 

 reprehendi folet, quod niimerus infinitus tanquam nume- 

 l\is determinatus concipiatur , atque adeo vel par, vel 

 ' ' impar 



