«40 DISSERTJTIO DE PROBLEMJTmFS 



,-«-»- 1 



^ Conftante, 



§. 3. Non iam occupabor in hac quadratune hu- 

 ius expreflionc breuiori reddenda, quod in appliciuionc 

 aliqua particulari multo melius effici poteft ; fcd po- 

 tius exemplis quibusdam eandem illuflrabo. Sit ex. gr. 

 quadranda curua haec, ax~y-^ aut Parabola Apol/onii, 

 cuius quadratura ab Archimcde iam cognita eft Poni 

 poterit primo A~<z, cc— i, B — o, C—i, £—2, 

 p — 5; fed hac ratione fydx euaderet differentia dua- 

 rum magnitudinum infinitarum , ob B:=o in nomina- 

 tore haerentem , vnde nihil elici poteft. Inuertatur ergo 

 ftilus , et ponatur An^o, B — i, ^ — ^, Czrtf-, 



/ j inx* lax-x zxy 



^ — , « ~ I , ex quo eruetur j jdx zz. ——-^- -f^ 

 fubftituto j'' pro ax., quae eft legitima et iufta Parabo- 

 lae quadratura, 



^, 4. Aequatio circuli, pofita diametro ~<7, ab- 

 fciflls a vercicc computatis — .r, et femiapplicatis — ^, 

 eft .v' -\-y zz ax. Quodfi tentemus applicare hanc 

 aequationem particularem noftrae generalj, tum poni 

 debet Arrj, arra, Bmi, p^^s, C=r^, e=:o, 

 (R — I , ob £ in o ; reqairitur vero antea iam a zr: 2 ; 

 adeoque haec aequatio circuli ftib generali noftra non 

 fontinetur. Neque etiam res fiiccedit , fi abfciflls a 

 eentro computatis — a", et vocato radio rr tf , affumatur 

 aequatio .v* -f- j' — a^. 



%, 5. Sit aequatio curuae data haec, x*-\-f 

 z^axy^ quaeeftcurua folii arborei dida, vid, Opp» lob. 



Bernoul" 



