ROTJRVM DENTmS TRIB^^ENBJ. iaj 



CAM — et angulus CBN::^v|y, Tum vero, quia 

 pun(Sa M et N in contadum peruenient in reda AB, 

 oportet, vt fit tam AM-hBN=:AB — ^, quam fum- 

 ma angulorum AMC-+-BNC— duobus redis. 



4. Ad boc ponatur AM — -y et BN"s, erit- 

 que primo v-i-z — a: deinde ob aequalitatem arcuum 

 CMzizCN, erit fV(dv'-i-vvd(p^)-J'y{dz' + zzd^P'), 

 ideoque ob dz—~-dv^ fiet v d^~zd-^-{a-v)d\\/. 

 Porro eft tang. A MCzr ^ , et tang. BNC— ^ : 

 vnde ob AMC-f BNCra redis, necefle eft, vt fit ^* 

 m— ^^, quae aequatio, ob dzzz—dVy redit ad fupe- 

 riorem vd^^ — zd^^i^. Ita data curua CM per aequa»- 

 tionem inter ^CA Mrr.Cp et AM=^, pK> .altera eur- 

 va CN haec habebitur aequatio inter CBN — \|y et 

 BN = ^, vt fit zz:,a-v ci d^-"^, feu ^i^zzf^^^ 

 vnde haud difficulter confirudio idonca eruitur. 



5. Verum hic ingens ineommodum occnrrit, 

 -quo huiusmodi dentes ad praxin plane iKuriles reddun- 

 ti!r, cum enim alcera rota, puta A, ab altera B moueri 

 debeat , nruinifellum ell, hoc fieri non pofie, nifi vhi 

 angulus AMC eft obtufus; tnm enim contaftu exiften- 

 te in MN, rotae A pundum M, ri rotae puucto N dc- 

 primetur ; fin autem angulus AMCeflct \el redus, vel 

 adco acutus , rota B nullam phine \im exereret in ro- 

 tam A, iilaque iTotum aliquantillum profequi poflet, 

 cum tamen haec non feqnatur. Cum igitur dentiom 

 natura non permittat, \t angulus AMC -vbique fit ob- 

 tufus , euiden? eft, iieri non pofie, vt hoc modo rota 

 alia ab alia ad motum incitetur. Qiiin etiam cum mu- 

 Q_q 2 tuiis 



