314 DE AVTISSIMA FIGVRA 



19. Cumae aiitem his formiilis contentae propius- 

 cognofcentur ex ea conditione quod ^ =1 (|) : ideoque 

 tang. Cp) — ^=j^ : vnde patet tangentem in pundlo con- 

 tadlus SMT reclue AB efle parallelum , leu angulum 

 ATS— <?, ex quo fit BST:i-wCl), ideoque tang. «(J) 

 Tab. 111.=^^. Hinc aequatio^(^.rcor.(|)-a'j'fin.(|))r.rrt^.i;+jd[/ 

 % ^- abit in ^.^) - b V[dx'- -4- df-) - xdx -\~ydy : 

 quac indicat curuam EM ex euolutione circuii radiO' 

 BE — i^ defcripti enafci, fimiiique modo figura FM eft 

 curua ex cuuiutione circuli radio B F zz: c dcicripti 

 na ta. 

 Fig- 5' 20. Qiiodfi ergn centris A et B defcribantur cir- 



cnli CE et CF, ille radio ACzr (^, hic vero radio 

 BC — ^; fumtisque arcubus aequalibus CE=CF, cir- 

 culus CE euoluatur in EM^, circulus CF autem in 

 FM/, hae duae quidem curuae fe mutuo in M taa- 

 gent, verum hoc pundum contadus fimul crit pundlnm 

 iuterfedionis ., ita vt ambo dentes fe mutuo penetrare 

 deberent. Hoc autem incommodum potifllmum obdat, 

 cum ambae rotae fere funt aquales; at fi altera rota 

 AC fit maxima, illa intcrfedio euanefcit, pundo con- 

 tudus M in ipfum pundum E abeunte. 



rig- <?. 21. Si ergo altera rota A praegrandis fuerit prac' 



aiterii B, huius dentes CD, cd commode per euolu- 

 tionem circuH Cc defciibi poterunt , dum dentes rotae 

 rcagnae planae couflituuntnr, qui quidem ratione con- 

 tadus ad minimum fpatium M / fe extendent, rc(51:a 

 M/ exiftente ad rotae peripheriam normali. Ex 

 diftantia porro dentiura minoris rotae Cc, quae ex 



eorunii 



