ROTJRVM DENTIBFS TRIBVENDJ. 315 



eomm numcro determinatiir, eoriim magiiitiido ^winde 

 dcfinietur , vt cum contadus dentium M eueniiu in 

 rec1:a AB, dentes proximi cd tantum non dentes m 

 arripiant, ne vnquam tres dentes fimul agant. Tum 

 Tero magnitudine dentium CD et cd definita, tantae 

 cauitates in maiori rota exfcindi debent, YelutiMNOP, 

 mnop^ vt dentes rotae minoris capere valeant ; atque 

 etiam lios dentes profundius exfcindi oportebit, vt pro- 

 minentiae dentium maioris rotae M/ excipi queant. 

 Hinc denique craffities dentium CE, ce dtterminabitur, 

 vt in cauitatibus maioris rotae locum inueniant , alteris- 

 que fiiciebns F.T'), ed fimilis figura tnbuetur, vt rota- 

 rum motus pari modo in plagam oppofitam conuerti 

 queat. 



22. Qiiando autem vfus poftulat, vt ambae rotac 

 non multum a ratione aequalitatis recedant, tum ob 

 rationem allegatam figura dentium non per euolutionem 

 circulorum defcribere ficet , fed tum poiius conueniet 

 dentibus eiusmodi tribui figuras, quaks in exemplo pri- 

 mo determinauimus , vbi facies dentium alterius rotae 

 erant recflae. Simul autem hic notari conuenit, fi 

 rotae admodum fuerint inaequales, atque dentibus ma- 

 ioris rotae, lecundum exempium primum, tribuatur figura 

 plana, tum quoque figuram dentium minoris rotae ita 

 fbre compararam, vt earum euoluta fit circulus radio 

 BC = <? defcriptus, ita vt hoc cafu ambo exempla 

 exhibita conueniant. 



23. Cum igitur exemplum primum ad omnes 

 «afus fit accommodatum , ne in eo quicquam incopgrui 



R r 2 eue- 



