PER NVMER03 PRIMOS. 95 



valoribus non admittendis , nifl qui ipfo P fint mi- 

 nores. Cum cnim fi quispiam vaior x — a id prae- 

 ftet , onmes in liac formula x~a--{~m? idem fmt 

 praertaturi , Iios omnes pro vnico cafu haberi con- 

 venit. Hac lege conftituta faepius euenire poteft , 

 vt numerus caluum fit minor quam exponens »; 

 veluti fi quaeftio fit , quot cafibus forma x^ — i pcr 

 7 diuifibilis exiftat, hoc non 5 fed vnico modo :»:r^ x 

 fieri poffe dcprelieuditur , dum rehqui 4 cafus qua- 

 fi fiunt imaginarii. Ex fequentibus autem patebit , 

 femper quasdam Iblutiones fieri impoflibiles , quotieS 

 exponens n non fuerit pars aliquota ipfius P— i. 

 dum contra , quoties « eft pars aliquota ijijfiusP— i 

 omnes fcdutiones lunt reales. Ac fi n—V—i tum 

 manifefto totidem habentur folutiones , quja omnes 

 numeri ipfo P minores, quorum multitudo eft P— i, 

 loco X pofiti formulam x"^ — x per numerura pri- 

 mum P diuifibilem reddunt (22). Quando autem 

 exponens n maior eft quam P-i, veluti «-P- i +jb 

 tum forma a;'*~ '"*"*— i, reJucitur ad 3^— i, quo-^ 

 niam poteftas x^~^ ratione refiduorum vnitaii ae-, 

 quiualere eft cenfenda. 



D e fi n i 1 1 o. 



30. Cafus proprii, quibus formula *"— i pet 

 quempiam numerum primum diuifibilis cffe poteft , 

 funt li , qui ipfi cum nulla forma inferiori, ybi ex- 

 ponens » eft minor, funt conamuacs. ^i 



CorolJ. 



