i%S RESOLVTIO AEQVATIONIS 



numero finiti , (lue infioiti , erui queaut , hic fum 

 oftenfurus. 



2. Subtrahatur ifta aequatio ab ipfa propofita 

 generali , vt obtiiieatur haec : 



4-2E(7 — ^)r:o 



cuius fingula membra praeter fecundum fa<5lorem 

 habent vel x — a^ vel j' — ^, at membrum fecun- 

 dum pluribus modis in duas partes refolui poteft , 

 quarum altcra habeat fadlorem **--</, altera j — b, 



xj-ab—xiy—b^-^-blx-a^—jf^^x-a^+air-b) 



Yt autem ambae litterac X et / , parem rationera 

 ineaot , hac refolutione vtamur : 



idxj-ab^^ix-a^ij-^-b) -t-(^H-<?)(/--^); 



quo fadlo aequatio noftra (equentem induet formani 



A(Ar-fl)(.v+a)-fB(A--«)(/+^)+B(Ar+^)(j>'-^)-l-C(j'-/»)(>'+^) 



-t- 2 D(.v— <7)-i- * E(^ — ^) — o. 



3. Confideretur nunc ratio quantitatum x—m 

 tt y — b tamquarn data , ac ftatuatur 



?^^=:^, ita vt fit : qx — aq=:py — bpy 



qna ratione introdudla noftra aequatio euadet : 

 Ap{x+a)+'Bp[j'i-b)+Bqlx+a)'{-Cq{j-\-b^-\-2Dp+&li^z<i 



ex quibus binis aequationibus vtramqHe quantitatcm 

 quaefitam x et j definire licebit. Quum enim po- 

 llerior fit 



{x-^a^iAp + Bq^^-ij+b^iBp-^-Cq^-V^Dp-VzEq^o, 



prior 



