S P E C I E M I N 1 M I. 



Exemplum III. 



2^i 



25. Sit propofita forinula 2. $ x X — ^o xy ■{- ^6j )^ 

 minimum reddenda , iiic ergo proxime effe oportet 

 ~~ ^"^^ ^ , vnde primus quotus fit zi i et refi- 

 duum =r 2 -H V 3 ergo pro fecundo quoto habe- 

 tur fradio —^^~z=ili^A — l^^^ hincque quo- 

 tus — I. Tota autem operatio per regulam no- 

 ftram expediri poteft , fi fra^aio noftra per 5 mul- 

 tiplicando ad hanc formam reducatur "-'"/li , vbi 



ci\ k=z -75 , ^ — ^ i rzz :iS Qt p—25, Yude cal- 

 culus fequitur 



rrr 35 p— s.S ^ = +1 



r — — 10 p=— \ ^ — +1 



r— -i-9 pz=+<J q— a 



f— S p — -\- 11 q— I 



p rz-l- I q— 16 



p— it qziz 2 



p— 6 ^=1 



pzr II qzz I 



p 1= I ^— 16 



f — 

 r ~ 

 r — 



r — 



ecc. 



o 



8 

 S 



3 



3 

 S 



Quoti ergo cum fradionibus ita fe habebunt : 



3» 



i<f, I, 





15 



5 

 35 



7 

 4J 



I 1 7 IJ-t- 

 JS ? 39» 



7+ » 



I(J 



J6s 

 TTT 



etc. 



euidens cft ergo fradiones iodicibus 16 fubfcriptas 



quaefito fatisfacere debere , quod fit fi a' — 7 et 



Tom.XVilI.Nou.Comm. Hh ^- + 



