HARMONIAE PRINCIPIIS. SS^ 



hacc confonantia rationc 4:5, quae vti minus eft 

 fimplex , quam praccedentes , ita etiam maiori 

 cxercitatione eft elaborandum , vt fenfus auditus illi 

 agnofcendae et diiudicandae affuefiat , in fcala au- 

 lem fonorum folita , fouus tanto interuallo fuperans 

 fundamentalem C littera E infigniri folet , vnde fi 

 fono C tribuatur numerus n liuic E conueniet |«, 

 hunc ergo cum fuis odauis fuperiori ordini infupcr 

 adiungamus 



C, E, G, r, <r, g, <;, e, g, c, e, g, c; e, g 



n, lnj 1«, zn, Irii 3«, 4«, 5«, 6«, 8;/, 10«, 12«, id«, 20«, 2^ju 



9. Qaia ratio 4:5 ab intelledlu non tam 

 facilc percipitur quam ratio 2:5 vel adeo 1:5, 

 etiam iimili modo in Mufica pro dato fono C fa- 

 cilius excitabitur fonus e quam E , ac fortalTe adhuc 

 facilius fonus c-, qui fe habet ad C vt 5:1 fiue 

 autem fonum e, fiue e effecerimus , inde fponte re- 

 liqui vel grauiores vel acutiores exhibebuntur. 



10. Atque hae funt quatuor illae confonant'ae 

 principalcs , quibus vniuerfi Mufica quondam fuit 

 fuperllrudla ^ rjcentiores autem infuper quintam con- 

 fonantiam principalem introduxerunt quam feptimam 

 minorem adpellare liceat , eciam^i in fyftcraate fo- 

 norum , quo indrumenta Mufica inflitui folent, non 

 occurrat. Continetur autem hnec noua confonantia 

 ratione 4:7, quae quum parum difcrepet a ratione 

 5:9 vel 9:16, alterutra harum loco illius 4:7 

 abuti foleiit ,^ interim tamen imprimis vtilc erit , 



tirones 



