PLANETARVM. 3<J7 



Hariim igitur formulariim ope fiicile erit , tabulas 

 conllruere > quae ad quamuis anomaliam mcdiam 

 Planetae ^, cxliibcant valores vtriusque quantitatis x 

 et jf dummodo excentricitas k orbitac accurate fue- 

 rii cognita , inucntis autem ad quoduis tempus pro- 

 prfitum numeris x et y, fraclio —2^ dabit tan- 

 geiitem aequationis centri Planetae ad longitudinem 

 mediam addendae -vel fubtrahendae , prout ifta fra- 

 dio — ^ , fuerit vel pofuiua vel negatiua , tum 

 vero fi haec . aequatio centri dicatur E ob 

 -^ — zrr Tang. E diftantia Planetae a Sole erit 



vbi a denotat diftantiam mcdiam planctae a Solc , 

 ita vt fit a — 'V ^^ ^i (cijicet diflantia media Solis 

 a tcrra vnitate referatur , id quod omnino confenta- 

 neum e(l regulue Kepleri , qua cubi diftantiiirum 

 mcdiarum quadratis temporum. periodicorum funt 

 proportionales. 



2 1. Qiianquam hic fumfimus 2: — o, tamen 

 haec folutio ad omnes phne planetas primarios pa- 

 tet , quatcnus (cilicet a pcrturbatione eoruni mutua 

 animum ablUahinuis ; quoniam enim nulla neceflitate 

 vrgente plunum cclipticae in plano Tabulae confti- 

 tuimus , id tantum opus eft, vt cuiusque planetae 

 motus ad id ipfum planum, in quo mouetur , rcfe- 

 ratur , quippe quo cafu etiam femper habcbitur 

 z zz o ^ interim tamen vt patcat , quomodo calcu- 

 liim tradari conuiniat , fi fhtim Planetarum niotus 



ad 



