5 85 OBSERVATIO ECLIPSTS 



Inxis Longiiudinis per p' , nec non Qnguliis 3 O N 

 per Cp, fietque corredio pro tempore coniundionis 

 ^^}nS fec. Cp T mj Tang.4)+ ;«7: (^Tans.Cp + |[) , 



vbi ta defignat numerum , in qucm datum fpatium 

 duci debct , vt habeatur tempu^ , quod Luna mota 

 fuo relatiuo huic fpatio percurrcndo impcndit. De- 

 monftratioiiilnis huius formulae hcic adornandis , eo 

 potius fupcrledimus , quoj in Tomo XV. Com- 

 mcntar. iam allatae funr , nec de variationibus figno- 

 rum in hac formula occurrentibus prolixiora addu- 

 cerc ncceffum ei\ praecepta , quum pro quouis cafii 

 propofito fiicile dignofci queat , quacuam obtinere 

 debcant figiia. 



1 5. Praeter methodum iam expofitnm , pro 

 computandis obfcruationibus Eclipfium Solis , alia 

 quoque in vfum vocuii pottrit, de qua ob nia- 

 gnam eius affinitatem cum priori , breuitcr quae- 

 dam indigitafle , haud iniitile ceniebitur. ConfilUt 

 autem haec Methodus in eo , vt tempus coniun- 

 (ilionis Sf lis et Lunae fecundum afcenfionem redam, 

 hoc t(l moinentum quo Sul et Luna candem habue- 

 rint afcenfionem redani , inuefiigetur. Ad hoc ve- 

 ro tempus inueniendum , imprimis opus efl: noffe 

 Parallaxcs Lunae fecundum afcenfioncm redam et 

 dedinationem , quae ex data Parallaxi diftantiae zL, 

 hoc efl arcu L 3 et angulo zLV facile deducun- 

 tur, erit enim Parallaxis dedinationis — L^cof.zLP 

 et Parallaxis arcenfionis redae zz. L ^ 'l^-^J. Ex 



/m. P 3 



datis vero diilantia centrorum apparenti et declina- 



tiuiie 



