arc. Qg — fin. AG. fin. P H: fin. A B. fin P G , hincque 

 arc.G/-arc.C/: arc. Q G - arc. Qg =: fin. A G. fin. P H: 

 fin. AB fin PG, vel 



gC: G g = fin. A G fin. P H : fin. A B. fin. P G. 

 Quum igitur fit 



gC:Gg = (in.gGC:fin.GCg, et GCg=:CGL, 

 ob CGL— CGA — 90°, fiet 



fin.gGC:cof.CGAi:fin.AGfin.PH:fin.ABfin.PG. 



Praeterea vero eft 



fin. A G : fin. A I — fin. P I G : fin. A G I et 



fin. P H : fin. P G = fin. P G l : fin. P I G , vnde fit: 



fin. AG. fin. PH : fin. AB. fin.P G z:ifin.P G I. fin. AGF, 



quamobrem confequemur 



fin gGC:-cofCGA=:fin.PGI:fin.AGI, fme 

 cof C G P : fin. P G I = fin. P G L : cof L G 1, ob A G L =: 90»; 



huic autem aequationi aliter fatisfieri nequit, quam po- 

 nendo IGC — 90", ira vt fit 



cof G C P := fin. P G 1 et fin. P G L ~ cof L G L 



Quare iam patet arcnm circuH maximi, a punifio defcri- 

 bentc G ad punftum conta(flus I dudum, etiam pro hoc 

 cafii fore normalem ad curuam dtfcriptam, quod caete- 

 roquin ex ipfa genefi curuae patelcit. Immo in genere, 

 quaecunque fuerit linea curua, quae fuper alia quacunque 

 in fuperficie fphaerica rotatur, fi capiatur pun<flum quod- 

 dam G, fiue in priori illa curua, fiue intra eandem , fcu 

 etiam cxtra, curuae a pun^flo G delcriptae ea erit pro- 



H 3 prietas,. 



