Scholion i. 



§. ao. Quodfi igitiir pro fingiilis iftis valoiibus 

 anguli (t) formentur valores ipfius j', eorura quotcunque in- 

 vicem coniundi exhibebunt motus, quos noftra rirga re- 

 cipere poterit. Si hoc modo omnes infiniti valores ip- 

 fius w inuicem coniungantur , ac pro quolibet litcrls C 

 et ^ generatim quicunque ahi valores tribuantur, aequatio 

 obtinebitur generalis, quae omnes plane motus, qui in vir- 

 ga locum habere poffiint, in fe compledatur. Haec igitur 

 aeiuatio generalis, fi valores anguli oj per o}, w' , fj^"? ctc. 

 defignemus, fequentem habebit formam: 



+ C'fin.(<^/+fi!!l^'-l-*) 



( ^i"-' qu ^«-' ( > - " ) -1- ( I -4- ^'-' ) fi n. « 0) ' + ( I ^ f '''} cof. « 6)') 

 4-C"fin.(4"-f/^^;-ii^) 



(c" w"qi f<^"(' -u) ^ {i-he""") fin. « (o" + (i T^"") cof u w"). 

 ctc. etc. etc. 



vbi litera u denotat fraclionem -f , et figna fuperiora va- 

 lent fi angulorum w, w', w" fniis fuerint pofitiui, inferio- 

 ra vero fi fuerint negatiui. 



Scholion 2. 



§. ai. Quod fi fonum fundamentalem, quo efl 

 proxime ou — 3 f , et qui continet motum fimpliciflimum, 

 qiio \irga contremifcere poteft, attentius confideicmus, fa- 

 cile coUigere li.et , curuam, quam virga inter Tibrandum 

 induit, axem ad minimum in duobis pundis fecare debere, 



Q 2 ita. 



