-141 ) 158 c r?€<-' 



fictooKum ft/»rTnf!p fe^ hoKcbunt, vti iam fupra funt CUolu- 



ti, niii quod pro hoc cafu non fit Cn. iW=c, 



Scholion. 



§. 52. Hadenus perpetuo aflumfimus, virgam ela- 

 fticam in ftatu naturali efle redlam. Nihilo vero difficilior 

 euadit inveftigario , fi virga in ftatu naturali habuerit fi- 

 guram quamcunque incuruatam. Veluti fi eius figura na- 

 Tab. III. (uj-^iis fuerit curua quaecunque EXF, totum difcrimen 

 ** * huc reducetur, vt ipfam hanc lineam curuam EXF pro 

 axe accipiamus, dum ante axis nobis erat hnea reda cum 

 figura curuae congruens. Hic lcihcet fumta portione 

 quacunque EX~ x — s, pundum virgae X alium mo- 

 tum recipere nequit, nifi in dire<flione X Y, ad ipfam 

 curuam normali. Quare fi concipiamns durante motu pun- 

 dlum X tr^nslatum effc m Y, ac vocemus hanc applica- 

 tam X Y zrj/, formulae ditferentiaies, quas theoria nobis 

 fuggefllt etiam hic locum habebunt, atque adeo formula 

 — ^f, hic iam exceffum curuaturae in Y fupra curuatu- 

 ram naturalem in X exprimet ; quo obferuato aequatio 

 motum determinans manebit prorfus vt ante, fcilicet 



Tnde etiam pro fingulis motibus regularibus habebitur ea- 

 dem aequatio integrahs: 



i- — • 



^-C ^^.(^ + /1/1/) fa^~-f(3^^ +yfin.j- + 5cof.}-) 



exiflente f*-bcck. Quarc fi tota virgae longitudo EXF 

 ftatuatur — a , omnes cafus, quos fupra pertradauim.us et- 

 iam hic fiae vlla mutatione locum habebunt, ct ifta vir- 



