1-Ji. 



Haud qiudcm me fugit, dillantias focales in praxi 

 ea prffecifione non obtineri poffe , qiiam calcnlus indicat; 

 fed neque ir.doles huiiis tnbi eam exigir, quia in vfu eius 

 nihii intcrefl, 'vri-urn ambae imagiTes in fcco ccularis ex- 

 ade atquales fint nec uc. Interuallum enim temporis , 

 quod inter ambos contadus limborum Solis aut Lunae in- 

 tereedir, nihilo minus praccife idem manct, et coincidentia 

 centroium forfan melius diiudicari putcd , fi vna imago 

 paullo m.inor et Gbfcuiior fucrit altera, ac fi amtap piae- 

 cife aequales fuerint. Multo magis vero eo refpiciendum 

 eft , vt ambae imagines exadle in eodem loco vel in ea- 

 dem diftantia a Icnte oculari diflindle formentur , ne pa- 

 rallaxis fenfibilis oriatur. Hunc in finem lens G H eadciu 

 ratione fnitineatur et per exigunm interuallum mobilis 

 reddatur , qua fpeculum oculare in telcfcopio gregoriano 

 fulcitur et mouetur. Dcinde in foco ientis ocularis filum 

 fimplex fericum ita firmerur, vt eias minimae afperitates 

 fine oculi intenflonc diflincfte confpiciantur. Dircclo nunc 

 tuhx» ad obiecftum aliquod acutum valdc remotum et te<flo 

 obiediuo minori iens ocularis cum fuo filo ad illam di- 

 Itantiam ab obiecliuo maiori conflituatnr et firmetur , in 

 qua parallaxis imaginis filum contingentis plane euanefcit. 

 Aperiatur deinde obiecftiuum minus, maius vero obtegatur, 

 et examinetur , vtrum imago ercifla limbo fuo filum tan- 

 gens fimiliter parallaxi carcat, nec ne; fin minus , inter- 

 ualium lentium AB et GH eovsque mutctur, doncc illa 

 euanefcat. In hoc fitu fmgulae lentes probc firmanddc 

 lunt , ita tamen , vt axes earum fimul in vnam lineam 

 coincidant. Mcthodus, hanc axium coincidentiam obtincn- 

 di magis prolixa quam difficilis ell:, ec eadem fcrc enchei- 



lefi 



