horizontalcm. Qnia autem hacc denominatio defumta eft 

 ex hypothefi Terrae fphaericae, in fequentibus calculis 

 potius hanc ipfam fraAionem j- retineamus, eius<]iic lo- 

 co breu, gr. fcribamtis literam tt, ruius valor pro Luna 

 vix vltra ^% affurgit; pro ahis vero fidenbus incompara- 

 biiitcr cft minor, 



Problema praeliminare I. 



Tab. IX, §• ^3. Dat<3 dijlantia obferuatoris a centro Tirrae 



Fig> i. Ch — z, vn-a cum difiantia fideris ob Loc cenrro 



CSzirj', fi cognitus fu:rit angulus Z L S, itiuenire 



angulum ZLX, hificque Paraliaxin, fiue angulum S LS. 



Solutio. 



Ponatur igitur angulus Z L S — ^, atque ex trian- 

 gulo C L S ftatim habemus hanc analogiam ; 



CS:CL— fm. (^: fin. S L 2 , 



vnde ftatim coUigitur 



fm. S L X =z "/^^ zz 71 fia. ^, 



hocquc angulo fubtrado ab angulo ZLS~(^, relinque- 

 tur angulus 2 L 5i fiue Z C S. Quod fi iam haec ad ii- 

 Fig. 3. guram tertiam transferamus., crit arcus Z S rr: ^ et arcus 

 S X ~ TT fin. ^, hiucqiie poiro ^rcus Z X/cz ^ — tt fin. 4. 



f. 14. Quia Parallaxis S 2 vix vnquain vnum 

 gradum fuperarc folet, eius finus ab ipfo arcu non di(cre- 

 pabit, hincque flatim ipfa Parallaxis in minutis feciindis 

 cxpreflii obiineri potefl;, fi a logaiMthmo formulae tt fin. (^ 



fub tra- 



