->¥.^ ) 2SO ( |c^<« 



§. £. Snpponafniis igitur primum disquirendum . 

 Tab. X. ^^-g ^g tempore , qiio Diameter Solis arcum \erticalem 

 ZON percurrit, et fiatuamus CLiurum Solis tempore, quo • 

 hunc arcum tranfii', -verrari in O, dum vero ima^o Solis 

 illum arcum tangit, centrum Solis reperiri in Q, adeo vt 

 dntfto arcu circuli maximi N Q, normali ad arcumZON, 

 N Q aequctur Cemidiametro Solis. Tum vero fi ponatur 

 V polus Aequatoris, et 2 zenith loci, atque iungantur P 2, 

 P O, P Q, O Q; facile patet quaeftionem propofitam nunc 

 eo reduci , vt in quadiilatero P O N Q ex datis arcubus 

 P O, P Q , N Q et anguhs P O N , Q N O , quf)rum hic 

 reclus eii, determinetur anguUis OPQ; cognito enim illo 

 angulo, tcmpus innotefcet, quo centrum Solis a puncloQ 

 ad' pundum O peruenerit. lam in formuiis hucusque ad- 

 hibitis Aftronomi triangukim Q O N vt redlilineum tra- 

 €lare confueuerunt, vnde deducitur QOrZj-^^. ■ PQrro 

 fi fupponatur PQ— PO, et arcum Q O, defcriptum polo 

 P, interuallo P O, cum linea Q O coincidere, erit vti -ex 

 rfphaerieis conftat , OPQ— j-|^~, .vnde fiet 



ang. O P Q ^ j.n.ev^^im.QOti » 



vbi pro iin. Q O N adhibcre folcnt cof. 2 O P , fuppofite 

 nimirum qaod ang. P O Q (it redliis, 



§. 3. Cum facile perrpiciatur in hoc ratiocinio 

 "Vaiia fupponi , quae non quidcm exadc vera haberi q\ie- 

 ant , videamus qua rationc ad aequationem -omni rigorfi 

 veram , pro determinando valore anguli OPQ perucnire 

 liceat. Ponamus igitur areus PO, P Q, N Q, refpediue 

 indigitari per literas a, b, c, angulos autem O P Q, 20 P 

 :r::i8o— PON, per a, |3, exiftcuLC QN O = 90°. Cum 



igitur 



