) aP3 ( c^f^- 



fpondet, fublerrt , vnde denuo variatio angirfi OP Q ex 

 mutato valore ipfius- P Q innotefcet. . Conflat autem ^ p h. X 

 Trigonometria fphaeriGa, eflc variationem anguli IIPQ in Fig. 3. 

 triaRgulo 11 P Q ad variationem lateris PQr — fin.PQlT: 

 iin. P Q , vbi loco anguli PQll plerisque in cafibus an- 

 gulus P O n adhiberi poterit. 



§: 15. In $. fup. 12-, vbi de inueftigando valorc 

 airguli s — ''-^-^ egiraus^ inueninuisacquationem biquadra- 

 ticam huie propofito inferiTientcm. Ckjnueniet igitur vt 

 examinemusi . au- ipfa quaeflidnis indolcs ad aequationem 

 biquadraticam perducat. Sit igicur MO N' arcus' cirGuli , 

 quem cenrrum Solis in punfto Q tFanfic, piMidlis contartu*- 

 um imaginis So^is exiRentibus in Q, Q'; tunrr dudo ad 

 pohim Aeqnatons arcu circuli maximi P O, facile patet , 

 circulum Polo P, . internallo P () dercriptum , circulum 

 M O N' in. alio quodam ouncfto O' fetfturnm fore-, ibique 

 centrum Solis huuc arcum tranfiturum eife ; vnde huic 

 puncto correfpondenres dabunnir', in quibus in>3go Solis 

 arcum M O' coruingere \idcbitur. Hacc igicur punda H 

 indjgitenrur per R, R; anguius a defignabit vel' QPO 

 vel KPO, et a' defignabit vel O P Q' vel OPK', quare 

 iam parer, fin. j quatuor habere poffe valores , vbi tamcn 

 fitiguli bini non nifi fignis differunt; (ic enim fiet 



fm.QPQ'zz-fin.(RFO-HOPR']zrfin.(36o''-QPQ'}, 

 tumque 



fin. ( R P O -+- O P Q') = - fm. ( P Q -f- O PR^, nam 

 R P O 4- O P Q -H O P Q' -f- O P R' — 360% ob , 

 OPQ-0'FR, OPQ-~R'PO'. 



O 3 §, 16. 



