) 502 ( |g|<- 



2. S oriunda , in proportione anguli azimuthalis P 2 S , 

 idcoque minima vbi hic angulus fuerit redus. 



§. 3. Deinde pro variatione arcus z ex Tariabili- 

 tate anguli y\ deriuanda, fit 



defignante Cp angulum 2 P S. Heic igitur liquet, variario- 

 n^ m ipfius s, ex variatione anguli y\ oriundam, cum angulo Cp 

 increlcere, maximamque cfle vbiCf)— 90°, minimam vero, 

 leu nullam , vbi (p — o, hoc eft in ipfo Meridiano, quod 

 etiam fponte liquet , quia tum erit P2 — PShP2S, 

 ideoque valor anguU v) in determinationem ipfius P 2 non 

 ingreditur. Hinc igitur patet, errores in altitudine Solis 

 commiflbs co maiorem habere influxum ad immutandum 

 valorem arcus P 2, quo propius ad Meridianum obferuatio 

 inflituta fit , cum contra errores , in angulo 2 S P com- 

 milli , eo maioris fint momenti , quo maior fuerit angu- 

 lus P2S. 



6. 4. Pro determinando ane;uIo 2 S P ope tem- 

 p.^ ' poris , quo diamcter Solis filum verticale leu horizontalc 

 percunit , obferuare conuenit, qnod fi in genere N' O N 

 defignet arcum circuli maxim.i, quem imago Solis in binis 

 pundis N, N' taiigere vifa cfl, cognitusque fupponatur an- 

 gulus P O N', defignante P O circuhiiii dcclinationis a polo 

 Aequatoris P ad pundum O duifluui , Abi centrum Solis 

 arcum N O N' tranfire fupponitur, tun.que inrelligatur cen- 

 irum So'!S in Q et Q' cxitifle, co tempore, quo contadus 

 imaginis Solis cum arcu N' O N iu pundis N, N' obfer- 

 natus eft; fi dudi concipiantur arciis P Q, P Q', anguKis 



