diem inflitiita fucrit, ob aneiilum ^ eo acutiorem, quo 

 propius circulus verticalis Z S ad Mcridianum accedit, 

 ideoque nouum Iiinc prodit argumentum, vt huiusmodi 

 obferuatio, quam prope ad meridiem lieri poflit, inftitua* 

 tur. Interim tamen propter defecftum formulne errores 

 fenfibiles extimefcendi non funt, nifi pro cafibus \bi ^ 

 valorem 78' maiorem fortitur, qui cafus rarius obucniunt. 



■ §. S. Sin vero de tranfitu per filum horizontale 

 agatur, facile perfpicitur, pro hoc cafu angulum <^ eo 

 cuadcre maiorem , quo propius circulus P O ad Meridia- 

 num accedit, ideoque formulam fin. i a — ^-^-''•'^,-,, eo mi- 



' /m.a. coj.s 



nus fore exadam , quo propius ad tranfitum per Meridia- 

 inim (^bferuatio inftituta efl, cui infuper accedit, quod in 

 huiusmodi obferuationibus propc Mcridianum inflitutis, al- 

 titudo ^olis non nifi variatione lentinhna aihciatur, ita 

 vt errores infignes in ipfis oblcruationibus vix ac ne 

 vix quidem. euirare liceat. Has igitur obferuationes eo 

 tempore inftituere quam maxime conducet, quo angulus 

 azimuthalis PZS redo aequetur, quo etiam id commndi 

 cbtincmus, vt error in altitudine commiflus in arcu PZ 

 vix vllam prodiicat variationem. Praeterea cum inuene- 

 limus §.3. d z — d y\ fin. j fni. C|), intelligitur, errorem 

 vnius minuti primi in angulo parallactico nondum aeque 

 magnum errorem in eleuatione poli producere. 



§. 9. \t applicatio problematis propofiti ad ca- 

 fus obuenicntes eo melius fieri poflit , eam exemplo quo- 

 dam illunrare conueniet. Sit igitur pro tranfitu per cir- 

 culum verticalem, tempus tranfitus 3'— 180", exiflen- 

 A6la Acad. Imp. Sc\ lom. 111. P. L Q q te 



