«anto anguftiores, quanto exercitatior atque dexterior fuerit 

 ©bferuator. Extra hofce limites omnis probabilitas nulla 

 eft ; a limitibus verfus medyam metam increfcet probabili- 

 Cas atque maxima erit in ipfa hac meta. 



§. 6. Praefatae annotationes aliquam fiftunt ideam de 

 fcala probabilitatum pro omnibus aberrationibus, quam quis- 

 que obferuator fibimet ipfi formare debeat , non quidem 

 ad amufllm veram , fed tamen naturae quaeftionis haud 

 male accommodatam : meta propofita eft veluti centrum 

 ▼irium , in quod nituntur obferuatores ; his vero conatibus 

 innumerae opponuntur imperfe&iones minimaque alia ob- 

 (tacula latitantia , quae paruulos iniicere poffunt obferuatio- 

 nibus errores fortuitos , aUos confpirantes ad eandem pla- 

 gam, alios fibi inuicem contrarios , prouti fbrtuna fuerit plus 

 minusue infefta. Intelligitur hinc , aliquam effe relationem 

 inter errores commiflbs , et ipfam veram pofitionem centri 

 Virium ita vt pro alia metae pofitione aliter aeftimandus 

 fit fortunae euentus : hoc modo incidimus proprie in pro- 

 blema , quo determinanda eft pofitio metae quam maxime 

 probabilis ex cognitis aliquot iduum locis. Ex allatis fe- 

 quitur , quod ante omnia fcala concipienda fit inter varias 

 diftantias a centro virium , quod in ipfo fcopo vel meta 

 pofitum erit , et refpondentes probabilitates : vtcunque vaga 

 lit huius fcalae determinatio , videtur tamen variis fubiici 

 axiomatibus , quibus fi fatisfaciamus , non poffimus non in 

 meliora incidere , quam fi ponamus fingulas aberrationes 

 Vtcunque magnas aequa facilitate committi atque adeo aequa 

 probabilitate efle donatas. Concipiamus lineam reclam, in 

 qua diuerfa pun<fta fint pofltione data , quae nimirum di- 

 verfarum obferuationum euentus indicent ; notetur in hac 

 linea pun&um aliquod intermedium , quod pro vera pofi- 

 tione determinanda accipiatur ; ex fingulis punclis erigan- 

 tur perpendiculaies, quae probabilitates , cuiuis puudo con- 



veui- 



