fentur prorfus rciici folent. Totum igitur negotium huc 

 rcdit , vt indicetur , quomodo gradus bonitatis fingulis 

 obferuationibus conueniens fit aeftimandus. 



§. 3- Secundum mentem autem Illuftris Aucftoris 

 aberrationem cuiusque obferuationis a veritatc quafi iam 

 eflet cognita perpcndi conueniet, quae cum pro prima ob- 

 feruatione fit x — a ; pro fecnnda x— b ; pro tertia x— c etc. 

 dcfectum cuiusquc obfcruationis non tam ex his differentiis 

 quam earum quadratis aeftimari oportet ; quandoquidem 

 defeclus ipfe idcm eft ftatuendus , fiue obferuatio in ex- 

 ceflu iiue defcdu aberrauerit. Hinc ergo fi quaepiam 

 obferuatio cum veritate perfede conueniat , eius defeftus 

 erit nullus : vnde fi iftius obferuationis gradus bonitatis in- 

 dicetur per rr, euidens eft , gradum bonitatis primae ob- 

 feruationis indicari debere per rr-(x-a)\ fecundae per 

 rr-(x — b)\ tertiae per rr — (x — c) z et ita porro , vbi 

 litterae r talis valor tribui debet , vt pro huiusmodi ob- 

 feruatione , quae tantum non reiicienda videatur , gradus 

 bonitatis euanefcat. Quare fi fumamus hoc contingere in 

 obferuatione , quae dcdiflct n~f-« , quoniam eius gradus 

 bonitatis foret rr — (x-u)\ ftatui vbique debebit rr~(x—u)\ 



§. 4. His circa gradum bonitatis cuiusque obferuatio- 

 nis ftabilitis Illuftris Auftor in fubfidium vocat fequens 

 principium , cuius quidem nullam affert rationem : quod 

 produclum omnium illaium formularum , quibus gradus 

 bonitatis finguhrum obferuationum exprimitur, valorem maxi- 

 mum fortiri dcbcat. Ex hoc ergo principio iubet iftud pro- 

 duclum differcntiare , eiusque differentiale nihilo aequare , 

 quandoquidem tum ex hac aequatione verus valor x fit 

 proditurus ; id quod nonnullis exemplis, ad ternas obferua- 

 tiones accommodatis, illuftrat, vnde eiusmodi valores pro x 

 denuat , qui veritad admodum conformes videantur. 



Acla Acad. Imp. Sc. Tom. I.P.I. ^. D §. 5. 



