-S»3 ) «a ( §5*- 



am ftatim colligere potuiffemus ncglcclo in aequatione 

 primp termino, vndc fuiflet valor x~ ^—' t proxime; i\c- 

 quc Innc erit differentia meridianorum quaefua -i°.5i'.4- 



§. 16. Deinde etiam reiecta fuerat obferuatio, quae 

 dcdcrat i°. 51'. o", vndc fit u~ — 48^. Suma ur autem 

 « — — 48" et aequatio noftra erit 



— $76 xx— 13489.' x -f- 801 — o , 



rnde negle&o primo termino fit jt — -,- = -. Quoniam auterrt 

 haecobferuatioreiicimeruilTet, fi fuifTet circiter U—— 300, hinc 

 fubducto vt ante calculo, produiffet x — ^ circiter ; vnde 

 patct hoc cafu regula communi nos contentos effe potuifTe, 

 cum nequidem vnum minutum fecundum fpectari poilit. 



§. 17. Quoniam autem inter has obferuationes tertia 

 tantopere a reliquis difcrepat, fortaffe conuenietnon procul ab 

 ea limitem conftituere. Quod fi faciamus pro cafu i 9 -5i''33'A 

 U — —15" hinc aequatio noftra foret 



— i8c x x— iooojr-l-8oo — o 



cuius aequationis minor radix erit „ — *, ita vt hinc di£ 

 ferentia meridianorum proditura fit i°. 51'. 49 j". Ex hoc 

 cafu denuo pater, nullum notabilem errorem cffe metuen- 

 dum, nifi valde cnormiter in affumtione numeri u aberra- 

 verimus, in quo negotio fufficiet notaffe, femper n u u multo 

 maius effe debere quam 3 B. 



§. iS. Imprimis haec mcthodus applicari meretur ad 

 illas obferuationes , ex quibus non ita pridcm Cel. Lexell 

 parallaxin Solis determinauit , vnde exempli loco tantum 

 dcpromamus fequentes quatuor conclufiones cx obferuatio- 



I. II. UL IV. 



nibus formatas , quae crant ; 8,52, 8,43, 8,86, 8,28, 

 inter quas medium arithmeticum fumendo prodit £.52. 

 Quod fi ergo flatuamus 17=8,52 valorcs quatuor lxttc- 

 rarum a, b, c, d fequenti mcdo conftitui poiTunt 



