Hlnc patet indolem limitis ^ = 4. fimilem efTe limitf aequili- 

 brii labilis , quo acus cufpidi quidcm infiftere poteft , fimulac 

 vero quam minime deturbetur , penitus procumbit. 



§.2$. Hic autcm probe meminiffe neceffe eft , htiiusmo 

 di binos limites Cp et v|/ iocum habere non poffe , nifi radix r 



infra valorem e e fubfiiterit ; flatim vero ac r hunc valorem fu- 

 perauerit , hi limites fiunt imaginarii ; atque adeo haec ipfa 

 imaginaria afiignare licebit , cuiusmodi inueftigationes cum 

 adhuc parum fint tritac , haud inutile erit fequens problema 

 adiicere. 



Problema. 



Si radix r maior fuerit , quam Jimes fupra affignatus f y 

 exponentem imaginarium w inuefiigare , vt fiat r w ~u. 



Solutio. 



§. 16. Cum quicquid in Analyfi imaginarii occurrere 

 poteft fcmper in hac forma contincatur x-\-y V — 1, ita vt tam 

 .v quam y fint quantitates reales, ftatuamus u — x -\-y V — 1 , 

 ita vt effe dcbeat 



^x+jrv— *'r =LX -\-yl/-~.i fiue r^.ry-^ — x-^-yV—x 

 ex qua aequatione binas litteras .v et y erui oportet. 



§. 27. Quoniam conftat cfie 

 e z v ~~ ' — cof. s + V-i fin. z 

 ftatuatur »-> y -' — r v ~', vt fiatj V-i.Ir-zV— 1, oble-i, 

 eritquc ergo z~ylr, ficque habebimus 



r> v - ' — cof. y Ir -\- V - 1 fin. y Ir 

 quo valore fubftituto aequatio noftra erit 



r x (col'.ylr-+-V — 1 fm.ylr) — x-\-yV— 1 

 "vndc cum partes rcales et imaginariae inter fe feorfim aequari 

 dcbcant, oriuntur hac duae aequationes: 



G 2 I. 



