~&H ) 130 ( §&• 



Faciamus dcniqnc du coC. « — ^fv vt fit V — Cm.u critque 

 dx-zkdvcoi.$~+ d -±^ctdy-zkdvfin.(b- d J^- 



vbi ergo valorcs idoneos pro k et (p> inueftigari oportet. 



§. 54. Quoniam nullo adhuc modo patet , quomodo 

 rcfolutionem gencralem harum formularum inftitui conueniat, 

 quaeramus folutiones particulares. Ac primo quidem ftatim 

 fe offert ea folutio huius cafus, quam fupra iam inuemmus (vid. 

 §. 22.) vbi erat xzzzt etj = fin.«, qui valores prodcunt ex 

 noftris formulis, fi fumatur kzzz 1 et Q> — go° ; hincque patct, 

 etiam gencralius fnmi pofle tam pro k quam <$> quantitates, 

 quascunque conftantcs. Sit igitur k~ a et <P — ct , vnde re- 

 perietur 



x — avcof.a-{- ^— ctyzzav fin. a - *-&2~ 



' a ** a 



Haec autem folutio ab illa hoc tantum diffcrt, quod Meridiani 

 non amplius fint ad noftrum axem EF nonnalcs fed fub angu- 

 lo obliquo inclinantur, qni aequatur ipfi angulo zzza ; Parallcli 

 autcm iftos Mcridianos normaliter traiicicnt eruntque id circo 

 paritcr lineae rcctae, 



§. 55- Alias autem folutiones elicere poterimus, fi pro 

 altera quantitatum k ct Cp tantum funclionem ipfius t, pro al- 

 tera autcm ipfius t tantum fumamns. Sit igitur k~ T a 'et <£> — V, 

 vt habeamus 



dx — T (Tv cof. V + d J fin. V et 

 dy — T d v fin. V - d J cof. V. 



T 



cliciuntur fcilicet 



x-zTfdvcof.V — fin. Vf& 



y — Tfdvfm. V — - cof. V/«£. 

 Hos igitur valores aequaJcs inter fe reddi oportet. 



$. 56. 



