) 139 ( §*§« 



§. i+. Quo nunc facilins hoc valore inreliquis aequa- 

 tiombus vti queamus, fbrmemus hanc acquationem: 



. _ j^. v « « — ' caf. g *»C i>r->- » cof. &fin~g ftn. ■» 



quac pcr y diuifa praebct 



__i_7>> — * eo/. g -'"/. i/ -t- » w/. 3//n. g fm. t> *po f.g-t-*c of. Qfin. gtang.v 



y fin.&)in.v " jtn.fi hmg.v 



in qua loco tang. v vaiorem ante inuentum fcribamus, vnde fict 



♦ — xx — vy 4 y of. (3 -4 - ♦*//". 3 cof. g 



y yji~i.pjin7g 



ex qua dcducimus 



Y X -f- V V 4- — *J<*/. P— 4 xfin.P'eqf. g 



quae aequatio itidcm efl procircul>; vnde tuto concludere pos- 



fumus, omnes circulos maximos in fphacra diuflos etiam per 



arcus circuJares exprimi; \cl adeo pcr lineas reclas. 



§. 15. Quo nunc tam ccntrum quam radium cuiusque 



Meridiani pro noftra proie&ione aflignemus, acquationem in- Tal>. I. 



vcntam in hanc formam transfundamus : *'S" 8 * 



. ( _£i -4- .v ) : -f- ( ''*& f- v )' — t 



M«*.g ' K J '■■ ' "S J ' — jtt.0»jii».g 



Sint igitur puncta H et K poli iu proiectione, ita vt fit 

 CH=atang.i_=.J^ ct CK^cot.lg^^^L. 



idcoquc totum interuallum II K —r—z. eiusciuc fcmilfis — — — - 



1 J-'-- g ' lin. g 



quod mcdium in punctum O incidat, eritque C Ozzl—^\ hinc 

 fumto CX^.v erit OXrr^f-f-.v. Ex O erigatur pcrpcn- 

 diculum — /JrfFj^r» fumtaque XL ipfi ON aequaii erit 

 L S — ^jW-g-^y 1 quocirca elTc oportet O X 2 ( iiue L N 2 ) 

 H-LS' = NS' =|_npfe_n idcoque N S = — -—--. Vnde 

 patct, punctum N elfe ccntrum Meridiani defcribendi, radium 

 vero = jfniTfa-i ' ^ 11 ' racm is praccife acqualis erit reiftae N H, 

 quod egregic cum natnra rci conuenit; quandoquidcm omnes 

 Meridiani etiam in proiectione per polos N et H tranilre 

 debent. 



S 2 Com- 



