■»**f ) *8a ( £<£<- 



tamcn fccnndum meas detcrminationes longe alia ratio fubfi- 

 flcrc deberct. 



Ad hanc obiectionem fequcntia refpondeo : 



§. 20. Primo videatur , quantopere hacc ratio 2 : 3 

 a fuperiori detcrminationc diflidcat. Hunc in finem con- 

 fideretur refradio media , quam Dollondus pro vitro co- 

 ronario vt 1,53:1, pro cryflalio autcm anglica vt 1,58:1 

 affgnauit; pro priorc ergo crat «—1,53, vnde dcducimus di- 

 fpeifionem dn—^-^nhi — o^ 2825 ( £^) \ pro pofteriore 

 autem ob n — 1 , 5 8 difperfio rcperitur ^« — 0,3139 '^z± • fic- 

 que ratio inter has difperfiones colligitur 2825:3139, hoc 

 eft proxime vt 28 -3 1 , quae vtique enormitcr difcrepat ara- 

 tione 2:3 et nullo modo jncertitudini experimenti tribui 

 potefl. 



§. 2i. Verum fi indolem vtriusque vitri diligentius 



examinemus, prior fpecics coronaria tanto gradu viriditatis eft 



pracdita, vt manifeflo radiisextremis, rubris fcilicetetviolaceis, 



tranfitum penirus negari debct. Cum igitur in fuperiori ratiocinio 



exprefle fuppofuiflem, diuerfa media radios lucis transmittentia 



ita perfefte effe pellucida, vt omnibus radiis liberrimus tranfi- 



tus concedatur , iflud experimentum noflram opinionem mi- 



nime infringit , propterea quod vitrum coronarium vtrinque 



radios extremos, rubros fcilicet et violaceos, qnafi extinxit, vnde 



fine dubio multo minor djfferentia inter radios extremos a<ftu 



transmiflbs refultare debuit, cum contra altera fpccies {fiint- 



glafs) vtpote candida omnibus radiis liberum tranfitum con- 



ceflerit. Ob qualitatem igitur vitri coronarii, qua id colore 



fubuiridi cft tinchim, omnis dubitatio penitus diluitur, atque 



adeo multo maius difcrimcn inter vtramque difperfionem pro- 



duci polfet, fi \itro magis -viridi vti voluerimus ; quaudoqui- 



dem tandcm, fi hpc vitrum colore viridi fatis fpiflb tingerctur, 



omnis pjanc diiperfio cuanefccrct } dum fciiicet foli radii vi- 



rides 



