«#3 ) 243 ( t-n<» 



ct nihil eo certius eft. Eo magis autcm hic idem eflfe- 

 dus in valuula \enae coronariae attribuendus erit fanguini, 

 ex finu fub eius fyflole in facculum elapfo , cum peculia- 

 rem Prouidentia contra noxiam huius cafus medelam pa- 

 raucrit. Sed difcimus inde quoquc quanta fit \is auricu- 

 lae , qua , dum fe contrahit , fanguincm fuum in fui pa- 

 rietes vrget, et nullum certe argumentum inucnire poflcm 

 aprius , quo , quod fupra dixi , periculum fore, probarem, 

 ne valuuta rumperetur, fi folito modo femilunaris orificio, 

 perpendiculariter in flnum hianti, praefixa fuiflet. Si pau- 

 cae enim guttulae Imius fanguinis finus clapfac \aluuiarn 

 perforare pofliint , quidne ingens faceret liuus , plena vi 

 in orificium eiusque \aluulam irrumpens, nullo fulcro do- 

 natam , vt quidcm haec plana foueae parieti innititur. 



Maximc autem admirabile in hac re mihi hoc cflTe 

 videtur , quod , etiamfi cafu accidit , \t valuula , ficut in 

 hoc exemplo , perforetur , id tamen minime vfui valuulae 

 officiat , quin ficiliorem potius illum reddat multoque cer- 

 tiorem. Quid aliud enim fict , poftcaquam facculus in 

 fundo apertns eft , nifi vt fanguis,pcr orificium commune 

 in facculum elapfus , preffiis vi ipfa auriculac , per fun- 

 dum itcrum cxcat , eoque minus pcnetret in orificium ve- 

 nae proprium. Valuula interim fui parte media et fini- 

 fteriori orificium proprium largiter tucri perget. Ncc ma- 

 gis fanguis auriculae per fundum intrabit in foueam quam 

 pcr magnum orificium commune. 



Hanc tantam prouidcntiam ad arcendum fanguincm 

 finus a vena coronaria non tcmerc adhibitam eflc , facile 

 fufpicari licct. Si fanguini auriculae hacc via pateret, va- 

 rices continuo , mox facci enoimes , cruore referti , in 

 trunco buius venae nudo , in numerofisquc eius ramis , 



H h 2 per 



