•4^ ) 278 ( g&* 



mtis breuitatis gratia x~ <? cof.Cl)-f-£fin. (J) ct y — cf\n.<P, 

 ita yt fit # ~ fin. y , b — cof. y cof. i ct g — fin. /' , hinc- 

 que dudta rcfta CS erit 



CS^ajt -\-yy — a cof.fy* -\-*ab fm.(J) cof.CjH- (^H-O fiu.Cj>\ 

 Conftat aurem punctum S ibi in alterutrum axcm incidcre, 

 vbi hacc formula valorem fortietur vel maximum vel m i- 

 nimum ; quamobrem difFcrcntiale huius CS* nihilo aeque- 

 tur , vnde oritur haec aequatio : 



— aafin.^cof.(^-^abco(.<^-abCin.(p t -^(bb-\-ce)f\n.(pcof.(p— o. 

 Eft vero fin.(J)cofCj)=' fin. 2(J) et cof.Cj)' — fin.Cj^-coC 2<J) 

 \nde fit L ^-^ — )fm.g(J)-+-g*cof. 2(J) = o, vnde elici- 

 tur tang. 2 <J) =r ^-^— -J ° ^ _ .. Subftitutis iam pro a, b, c va- 

 loribus habebitur tane. 2 Cl> — — lii^i 01 -7;_j 



" T J'"-V «U. 1' — IJOJ V 



§. 6. Ad binos igitur valores anguli (J) inueniendos, 

 quaeratur angulus a, vt fit tang. a zr -— -1,'li-^- , ct cum 



haec fractio etiam fit = tang. ( 1 8o°-f~a) , erit tam 2(J)=a, 

 quam 2 0= 1 8o°-f-a, ideoque vcl (J)=ja vcl (J) — 90°-+ ^a. 

 Quod fi iam alteruter horum duorum valorum \u et 90°-+!* 

 loco (J) fubftituatur , tum fratfio y - = — -^ 1 " 1 :^—. dabit 

 tangentem anguli , fub quo alter cllipfeos axis ad rcctam 

 C (_ inclinatur, recta autcm CS — V xx-\-yy dabit fe- 

 miffem huius axis , cui alter in C normalitcr eft iungen- 

 dus ; quandoquidcm fiicile patct , punctum C effe centrum 

 huius ellipfis. Verum quia cx \ alore pro tang. 2 (J) in- 

 vcnto tam fin. (J) quam cof (J) ad formulas valde intrica- 

 tas perducerent, inucftigationem axium alia via inftituamus. 



Tab. X. §. y. Quoniam reda C D, ad quam ellipfin quaefi- 



->' 5 ' tam rcferimus , cft in ip.fo plano cclipticae et ad rcclam 



C T normalis , ipfa autem figura plano eclipticae noima- 



liter infilkre cft concipicnda , refcrat rccla CT altcrutrum 



cllip- 



