?&& ) 295 ( M« 



in T, vndc crgo vtique Satnrnus fmc annulo apparere de- 

 buit. Quatuor igitur propemodum mcnfibns ante hoc tcm- 

 pus Saturnus fuerit in S, Terra vero in t, exiftente rcda tS 

 ipfi O B parallela , in quo ergo fitu annulus Saturni di- 

 (paruerit necefle eft, cum ante hoc tcmpus annulus fuiflet 

 confpicuus, nifi eius facies obfcura Terram refpexiffct, quod 

 vtique contingere dcbuit. Poftqnam autem Saturnus in lo- 

 cum B tanfierit vsque in .f, terra poceflerit in t 1 , \bi rccta 

 P s denuo euaferit reclae O B parallcla , ita vt etiam hoc 

 tempore annulus euancfcere debuerit. Per totum autem hoc 

 tempus quoque annnlus delitefcere debuit, propterea quod 

 faciem obfcuram Terrae obuertitj demum igitur, poftquam 

 Terra \ltra terminum t 1 proceflit, annulns confpici potnit, 

 qnod circiter contigifTe debuit An. 1760. Febr. 19. Ve- 

 rum quia hoc tempore latitudo Saturni fuit propcmodum 

 s°, 3', hinc non exiguum difcrimen in his temporibus oriri 

 debuit, quam inuefligationem nunc aggrcdiamur. 



§. 18. Confideremus igitur nunc Saturnnm in loco 

 quocunquc fupra cclipticam in £2, vndc ad eclipticam de- 

 mittatnr perpendiculum Q,S, hincquc ad rectam OA nor- 

 malis SP. Iam quia planum annuli pet punctum t? tran- 

 fit , atque ad eclipticam inclinatur nngulo circiter 31°, du- 

 catur ex puncto \ ad rcdam S P linea 1) X, quae faciat 

 angulum SXt> — 31°, hocquc modo rccta 1? X crit in pla- 

 no annuli , quod ergo eclipticam fccabit fccundum rectam 

 X0 ipfi OA parallelam, ita Vt quando vel Sol vel Terra 

 in hac recta X rcperictur , annulus cuancfcerc dcbeat. 

 Vnde patet has difparitiones non contingere , quando Sa- 

 turnus fccundum ipfam X confpicitur , fcd quando ali- 

 xjno intcruallo ab hac pofitione fuerit remotus. 



§. 19. Hinc iam primo momenta quaeramus , qui- 

 bus planum annuli per ipfum Solem tranfit, quo crgo pro 



nodo 



