T.X QVANTTTATIBVS IRRATlONAUBFS. t$ 



natur hoc binomium V12 -4- 3, in quo pars irrationa- 

 lis V 11 , maior fit partc rationali 3 , fict a~ 12 et 

 b~9 critquc a — b—$—d ct <?(« — ^)— 36— rr , 

 vnde f — <J; Ex his definietur radix quadrata ex bino- 



y*_4_yi 3 -4- y 3 



mio propofito haec — — ~= — - __: — = . Ex quo 



* y 3 f** l 



intelligitur , hanc regulam non folum praecedentem in ffc 

 complcdi, fed etiam in innumerabilibus cafibus \tilitatem 

 afftrre , in quibus praecedens fruftra adhibetur. 



§. 6. Sit nunc binomium propofitum hoc 4V3-4- 

 3V5 cuius \traquc pars eft irrationalis , ex quo radix 

 quadrata dcbeat extrahi. Pofita partc maiore 4 V 3 — V a y 

 et minore $V$zz -V b , fiet <7__4S et£:__45, ex quo 

 erit a -brz 3 zz\d. Nunc igitur videndum eft, an fit 

 a(a — b) quadratum , quod nifi fuerit , omnis opera in 

 radice aiTignanda fruftra collocaretur. Fit autem a(a-b) 

 r=4-8. 3 — X44., qui numerus quadratus fi ponatur zz cc t 

 erit c~i2, atque £±^ — '< > et e-dzzz%. Quamobrem 



V «/ -4- V § V 1 5 -4- 3 



radix quadrata quaefita erit ~ zzz 



V3 fi* 



Hinc porro refidui 4V3-3V5 radix quadrata erit — 



V 1 5 - 3 



. Quanquam autcm iti his radicibus radix bi- 



quadrata V 12 ineft , tamen ca merito tolerari folet, 



co quod ca numcro intcgro eft pracfixa , hincque facile 



V15-4-3 

 euolui poteft. Habet autem vtique ifta forma — • 



magnam praerogatiuam prae illa forma , quae oritur , 11 



C 2 fignum 



